۲۹ اسفند ۱۳۸۶

نوروز مبارک!

نوروزتان مبارک! به همه‌یِ آدم‌هایِ دنیا! امیدوار ام سالِ ۱۳۸۶ سالي بوده باشد، سرشار از امید و عشق و شکوه و سالي که فرا می‌رسد، سالي باشد... سالي... سالي، بهتر از بهترین سال‌هایي که پشتِ سر گذاشته‌اید.

نوروزتان مبارک باد!

۱۴ اسفند ۱۳۸۶

آر‌اس‌اس: وب‌خوانیِ بهینه

این "آراس‌اس" هم واقعا پدیده‌یِ جالب و سودمندي ست. فقط دو‌ـ‌سه ماهي می‌شود، که از آن بهره می‌برم، حالا عاشق‌اش شده‌ام. پیش از آن ناچار بودم، ساعت‌ها زمان صرف کنم تا فقط چند تا وب‌‌نوشت (weblog) و وب‌سایت را مرور کنم. تازه وقتي هم که به‌گفته‌یِ آن ملکوتی، با این "اینترنتِ زغالی" که این جا در افغانستان داریم، بعد از کلي دردسر باز می‌شدند، می‌دیدم، مطلبِ جدیدي ندارند و به‌اصطلاح به‌روز نشده‌اند. کفر‌ـ‌ام در می‌آمد! البتّه، این را هم داخل کمانک اضافه کنم، که مقصودِ ملکوت از "اینترنت زغالی"، اینترنتِ ایران بود. شکرِ خدا در افغانستان، باباقوزی‌ترین اینترنت‌ِمان هم از اینترنتِ ایران سریع‌تر است. من این جا می‌توانم نرم‌افزار دانلود کنم؛ فیلم دانلود کنم و... چیزي که در ایران خواب‌اش را هم نمی‌دیدم، بگذریم.
داشتم در باره‌یِ آراس‌اس می‌گفتم. به‌راستی که چیزِ جالبي ست. متأسفانه، هنوز جا نیفتاده؛ و یا شاید، جا افتاده و من خبر ندارم! به هر حال، این جا که من ام کسي با آن آشنایی ندارد؛ حتّا وب‌نویس(blogger) ‌ها. گفتم وب‌نویس‌ها، از قضا انگار این پدیده‌ اصلاً ساخته شده، برایِ این جماعت. همه می‌دانند --مقصود‌ـ‌ام اهلِ وب‌نویسی و وب‌خوانی‌ ست--که وب‌نویسِ خوب، وب‌خوانِ (blog reader) خوبي هم هست؛ یعنی باید باشند.
خب، حالا پرسش این جاست، که با این اینترنتِ زغالی چه‌گونه می‌توان برایِ مثال دستِ‌کم از د‌ه‌ـ‌پانزده وب‌نوشت روزانه بازدید کرد. ناچار ای تمامِ وقت‌ات را بگذاری برایِ همین کار. البتّه، می‌توانی بگذاری، اگر دوست داری. ولی راهِ بهتري وجود دارد و آن، همین آر‌اس‌اس است...
بابا خود‌ـ‌ات را کشتی! خب، این لعنتی چی هست؟!
"آر‌اس‌اس" سرواژه‌ (acronym)اي ست، از Really Simple Syndicate. نمی‌دانم در فارسی برابري برای‌اش پیشنهاد شده است یا نه، ولی فکر نمی‌کنم پیشنهاد شده باشد. فقط گاهي برخي ‌آن را "خبرخوان" می‌نامند. این جا حوصله‌یِ بحث را در باره‌یِ این ترم، و ترم‌شناسی (terminology) و این جور چیزها ندارم.

"آر‌اس‌اس" ابزاري ست، که وب‌سایت‌ها و وب‌نوشت‌ها با آن می‌توانند مطالب‌ِشان را در اختیارِ خوانندگان قرار دهند، بدونِ این‌ که وب‌خوان ناگزیر باشد، زمان صرف کرده و آن وب‌سایت یا وب‌نوشت‌ را باز کند. به‌ویژه، در اینترنتي با سرعتِ پایین، همه می‌دانند که این کار تا چه اندازه دشوار و خسته‌کننده است. ولی حالا، با این ابزار، بدونِ این که لازم باشد، وب‌سایت ها و وب‌نوشت‌ها را باز کرد، می‌توان از پیام (post)‌هایِ آن بهره برد؛ و یا، دستِ‌کم فهمید که آن وب‌سایت یا وب‌نوشت، به‌روز شده است یا نه.

چه‌گونه می‌توان از این ابزار استفاده کرد؟

متأسفانه، هنوز تمامِ وب‌سایت‌ها با ابزارِ آر‌اس‌اس مجهز نشده‌اند. ولی، بیش‌ترِ وب‌نوشت‌ها، و یا تمامِ‌شان این ابزار را دارند؛ به‌ویژه، وب‌نوشت‌هایي که زیرِ پوششِ "نرم‌افزار‌هایِ وب‌نویسی" (blog software)، مانندِ بلاگر و وردپرس و مووِبل‌تایپ و لایْوْجورنال و حتّا، نرم‌افزار‌هایِ وب‌نویسیِ فارسی، مانندِ بلاگفا و پرشین‌بلاگ و میهن‌بلاگ و مانندِ آن‌ها قرار دارند.

گمان می‌کنم، تا به‌ حال وقتي واردِ وب‌نوشتي‌ شده‌اید، واژه‌هایي را مانندِ "اشتراک کنید" و "اشتراک در پیام‌ها" و "subscribe to" و "atoms" و مانندِ آن‌ها دیده باشید.

کافی ست، رویِ این واژه‌ها یا نشانه‌ها راست‌کلیک کرده و “copy shortcut” در Microsoft Internet Explorer و “copy link location” در Mozilla Firefox و “copy link address” در Opera و... بگیرید.

حالا با این چه کار کنیم؟

خب، حالا شما به چیزي به‌نامِ "RSS Reader" و یا "خبرخوان" نیاز دارید. من خود‌ـ‌ام با اطّلاعاتِ کمي که دارم، فقط دو خبرخوان را می‌شناسم. یکي خبرخوانِ گوگل است و یا Google Reader که شما می‌بایست از آی‌دیِ گوگلِ‌تان استفاده کرده و در خبرخوان گوگل حساب باز کنید. شما می‌توانید از اینجا شروع کنید.

Snarfer RSS Reader

اما خبرخواني که خود‌ـ‌ام استفاده می‌کنم و بگی‌ـ‌نگی از آن راضی ام، Snarfer RSS Reader است. خوبی‌اش نسبت به خبرخوانِ گوگل این است، که ناچار نیستی ساین‌‌این (sign in) شوی. خبرخوانِ اسنارفر نرم‌افزاری ست، بسیار سبک و ساده. شما می‌باید آن را در کامپیوترتان نصب کنید و دیگر، حال کنید با آن. خبرخوانِ اسنارفر را می‌توانید از اینجا دانلود کنید.

خب، بعد‌ـ‌اش چی؟

حالا، آن لینک‌هایي را که گفتم و گرفتید، در خبرخوان‌ِتان پِیْسْت کنید. این که چطوری، لازم نیست بگویم، چون این کار این قدر ساده است، که وقتي خبرخوانِ‌تان را باز کردید، متوجه می‌شوید.

حالا چه اتفاقی می‌افتد؟

هیچی! فقط آن وب‌سایت‌ها و وب‌نوشت‌هایي که در خبرخوانِ‌تان اضافه کرده‌اید، آخرین مطالبِ‌شان را که “فید” (feed) نامیده می‌شود، برایِ‌تان می‌فرستند؛ بدونِ این که شما دخالتي داشته باشید.

...و تمام!

همین دیگه. حال کنید باهاش. ولی بعد از این که حال کردید، نظرتان را در باره‌اش به من هم بگویید، در اینجا.